9 lines
3.2 KiB
Plaintext
9 lines
3.2 KiB
Plaintext
Reuerendissimo in Christo patri dominorum suorum carissimo domino Nicholao miseratione celesti Ostiensi et Uallatrensi episcopo, Apostolice Sedis legato, necnon in Tuscia Romandiola et Marchia Triuisiana et partibus circum adiacentibus paciario per sacrosanctam Ecclesiam ordinato, deuotissimi filii A. capitaneus, Consilium et Uniuersitas partis Alborum de Florentia semetipsos deuotissime atque promptissime recommendant.
|
|
Preceptis salutaribus moniti et Apostolica pietate rogati, sacre uocis contextui, quem misistis post cara nobis consilia, respondemus. Et si negligentie sontes aut ignauie censeremur ob iniuriam tarditatis, citra iudicium discretio sancta uestra preponderet; et quantis qualibusque consiliis et responsis, obseruata sinceritate consortii, nostra Fraternitas decenter procedendo indigeat, et examinatis que tangimus, ubi forte contra debitam celeritatem defecisse despicimur, ut affluentia uestre Benignitatis indulgeat deprecamur.
|
|
Ceu filii non ingrati litteras igitur pie uestre Paternitatis aspeximus, que totius nostri desiderii personantes exordia, subito mentes nostras tanta letitia perfuderunt, quantam nemo ualeret seu uerbo seu cogitatione metiri.
|
|
Nam quam, fere pre desiderio sompniantes, inhiabamus patrie sanitatem, uestrarum litterarum series plusquam semel sub paterna monitione polluxit.
|
|
Et ad quid aliud in ciuile bellum corruimus, quid aliud candida nostra signa petebant, et ad quid aliud enses et tela nostra rubebant, nisi ut qui ciuilia iura temeraria uoluptate truncauerant, et iugo pie legis colla submitterent, et ad pacem patrie cogerentur?
|
|
Quippe nostre intentionis cuspis legiptima, de neruo quem tendebamus prorumpens, quietem solam et libertatem populi Florentini petebat; petit, atque petet in posterum.
|
|
Quod si tam gratissimo nobis beneficio uigilatis, et aduersarios nostros, prout sancta conamina uestra uoluerint, ad sulcos bone ciuilitatis intenditis remeare, quis uobis dignas grates persoluere attentabit? Nec opis est nostre, pater, nec quicquid Florentine gentis reperitur in terris. Sed si qua celo est pietas que talia remuneranda prospiciat, illa uobis premia digna ferat, qui tante urbis misericordiam induistis et ad sedanda ciuium profana litigia festinatis.
|
|
Sane, cum per sancte religionis uirum fratrem L. ciuilitatis persuasorem et pacis, premoniti atque requisiti sumus instanter pro uobis, quemadmodum et ipse uestre littere continebant, ut ab omni guerrarum insultu cessaremus et usu, et nos ipsos in paternas manus uestras exhiberemus in totum, nos filii deuotissimi uobis et pacis amatores et iusti, exuti iam gladiis, arbitrio uestro spontanea et sincera uoluntate subimus, ceu relatu prefati uestri nuntii fratris L. narrabitur, et per publica instrumenta solempniter celebrata liquebit.
|
|
Idcirco pietati clementissime uestre filiali uoce affectuosissime supplicamus quatenus illam diu exagitatam Florentiam sopore tranquillitatis et pacis irrigare uelitis, eiusque semper populum defensantes nos et que nostri sunt iuris, ut pius pater, commendatos habere; qui uelud a patrie caritate nunquam destitimus, sic de preceptorum uestrorum limitibus nunquam exorbitare intendimus, sed semper tam debite quam deuote quibuscunque uestris obedire mandatis. |