41 lines
7.4 KiB
Plaintext
41 lines
7.4 KiB
Plaintext
Sanctissimo gloriosissimo atque felicissimo triumphatori et domino singulari domino Henrico diuina prouidentia Romanorum Regi et semper Augusto, deuotissimi sui Dantes Alagherii Florentinus et exul inmeritus ac uniuersaliter omnes Tusci qui pacem desiderant, terre osculum ante pedes.
|
|
Inmensa Dei dilectione testante, relicta nobis est pacis hereditas, ut in sua mira dulcedine militie nostre dura mitescerent, et in usu eius patrie triumphantis gaudia mereremur.
|
|
At liuor antiqui et implacabilis hostis, humane prosperitati semper et latenter insidians, nonnullos exheredando uolentes, ob tutoris absentiam nos alios impius denudauit inuitos.
|
|
Hinc diu super flumina confusionis defleuimus, et patrocinia iusti regis incessanter implorabamus, qui satellitium seui tyranni disperderet et nos in nostra iustitia reformaret.
|
|
Cumque tu, Cesaris et Augusti successor, Apennini iuga transiliens ueneranda signa Tarpeia retulisti, protinus longa substiterunt suspiria lacrimarumque diluuia desierunt; et, ceu Titan, preoptatus exoriens, noua spes Latio seculi melioris effulsit.
|
|
Tunc plerique uota sua preuenientes in iubilo tam Saturnia regna quam Uirginem redeuntem cum Marone cantabant.
|
|
Uerum quia sol noster, siue desiderii feruor hoc submoneat siue facies ueritatis, aut morari iam creditur aut retrocedere supputatur, quasi Iosue denuo uel Amos filius imperaret, incertitudine dubitare compellimur et in uocem Precursoris irrumpere sic: *Tu es qui uenturus es, an alium expectamus?*.
|
|
Et quamuis longa sitis in dubium que sunt certa propter esse propinqua, ut adsolet, furibunda deflectat, nichilominus in te credimus et speramus, asseuerantes te Dei ministrum et Ecclesie filium et Romane glorie promotorem.
|
|
Nam et ego qui scribo tam pro me quam pro aliis, uelut decet imperatoriam maiestatem benignissimum uidi et clementissimum te audiui, cum pedes tuos manus mee tractarunt et labia mea debitum persoluerunt.
|
|
Tunc exultauit in te spiritus meus, cum tacitus dixi mecum: *Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi*.
|
|
Sed quid tam sera moretur segnities admiramur, quando iamdudum in ualle uictor Eridani non secus Tusciam derelinquis, pretermittis et negligis, quam si iura tutanda Imperii circumscribi Ligurum finibus arbitreris; non prorsus, ut suspicamur, aduertens, quoniam Romanorum gloriosa potestas nec metis Ytalie nec tricornis Europe margine coarctatur.
|
|
Nam etsi uim passa in angustum gubernacula sua contraxerit, undique tamen de inuiolabili iure fluctus Amphitritis attingens uix ab inutili unda Oceani se circumcingi dignatur.
|
|
*Scriptum etenim nobis est:
|
|
Nascetur pulcra Troyanus origine Cesar,
|
|
imperium Oceano, famam qui terminet astris*.
|
|
Et cum uniuersaliter orbem describi edixisset Augustus, ut bos noster euangelizans accensus Ignis eterni flamma remugit, si non de iustissimi principatus aula prodiisset edictum, unigenitus Dei Filius homo factus ad profitendum secundum naturam assumptam edicto se subditum, nequaquam tunc nasci de Uirgine uoluisset; non enim suasisset iniustum, quem *omnem iustitiam implere* decebat.
|
|
Pudeat itaque in angustissima mundi area irretiri tam diu quem mundus omnis expectat; et ab Augusti circumspectione non defluat quod Tuscana tyrannis in dilationis fiducia confortatur, et cotidie malignantium cohortando superbiam uires nouas accumulat, temeritatem temeritati adiciens.
|
|
Intonet iterum uox illa Curionis in Cesarem:
|
|
*Dum trepidant nullo firmate robore partes,
|
|
tolle moras: semper nocuit differre paratis:
|
|
par labor atque metus pretio maiore petuntur*.
|
|
Intonet illa uox increpitantis Anubis iterum in Eneam:
|
|
*Si te nulla mouet tantarum gloria rerum,
|
|
nec super ipse tua moliris laude laborem,
|
|
Ascanium surgentem et spes heredis Iuli
|
|
respiee, cui regnum Ytalie Romanaque tellus
|
|
debentur*.
|
|
Iohannes namque, regius primogenitus tuus et rex, quem, post diei orientis occasum, mundi successiua posteritas prestolatur, nobis est alter Ascanius, qui uestigia magni genitoris obseruans, in Turnos ubique sicut leo deseuiet et in Latinos uelut agnus mitescet.
|
|
Precaueant sacratissimi regis alta consilia, ne celeste iudicium Samuelis illa uerba reasperet: *Nonne cum paruulus esses in oculis tuis, caput in tribubus Israel factus es, unxitque te Dominus in regem super Israel, et misit te Deus in uia et ait: Uade et interfice peccatores Amalech?*. Nam et tu in regem sacratus es ut Amalech percutias et Agag non pareas, atque ulciscaris Illum qui misit te de gente brutali et de festina sua sollempnitate; que quidem et Amalech et Agag sonare dicuntur.
|
|
Tu Mediolani tam uernando quam hiemando moraris et hydram pestiferam per capitum amputationem reris extinguere? Quod si magnalia gloriosi Alcide recensuisses, te ut illum falli cognosceres, cui pestilens animal, capite repullulante multiplici, per damnum crescebat, donec instanter magnanimus uite principium impetiuit.
|
|
Non etenim ad arbores extirpandas ualet ipsa ramorum incisio quin iterum multiplicius uirulenter ramificent, quousque radices incolumes fuerint ut prebeant alimentum.
|
|
Quid, preses unice mundi, peregisse preconicis cum ceruicem Cremone deflexeris contumacis? nonne tune uel Brixie uel Papie rabies inopina turgescet? Ymo, que cum etiam flagellata resederit, mox alia Uercellis uel Pergami uel alibi returgebit, donec huius scatescentie causa radicalis tollatur, et radice tanti erroris auulsa, cum trunco rami pungitiui arescant.
|
|
An ignoras, excellentissime principum, nec de specula summe celsitudinis deprehendis ubi uulpecula fetoris istius, uenantium secura, recumbat? Quippe nec Pado precipiti, nec Tiberi tuo criminosa potatur, uerum Sarni fluenta torrentis adhuc rictus eius inficiunt, et Florentia, forte nescis?, dira hec pernicies nuncupatur.
|
|
Hec est uipera uersa in uiscera genitricis; hec est languida pecus gregem domini sui sua contagione commaculans; hec Myrrha scelestis et impia in Cinyre patris amplexus exestuans; hec Amata illa impatiens, que, repulso fatali connubio, quem fata negabant generum sibi adscire non timuit, sed in bella furialiter prouocauit, et demum, male ausa luendo, laqueo se suspendit.
|
|
Uere matrem uiperea feritate dilaniare contendit, dum contra Romam cornua rebellionis exacuit, que ad ymaginem suam atque similitudinem fecit illam.
|
|
Uere fumos, euaporante sanie, uitiantes exhalat, et inde uicine pecudes et inscie contabescunt, dum falsis illiciendo blanditiis et figmentis aggregat sibi finitimos et infatuat aggregatos. Uere in paternos ardet ipsa concubitus, dum improba procacitate conatur summi Pontificis, qui pater est patrum, aduersum te uiolare assensum.
|
|
Uere *Dei ordinationi resistit*, proprie uoluntatis ydolum uenerando, dum regem aspernata legiptimum non erubescit insana regi non suo iura non sua pro male agendi potestate pacisci.
|
|
Sed attendat ad laqueum mulier furiata quo se innectit. Nam sepe quis in reprobum sensum traditur, ut traditus faciat ea que non conueniunt; que quamuis iniusta sint opera, iusta tamen supplicia esse noscuntur.
|
|
Eia itaque, rumpe moras, proles altera Isai, sume tibi fiduciam de oculis Domini Dei Sabaoth coram quo agis, et Goliam hunc in funda sapientie tue atque in lapide uirium tuarum prosterne; quoniam in eius occasu nox et umbra timoris castra Philistinorum operiet: fugient Philistei et liberabitur Israel.
|
|
Tunc hereditas nostra, quam sine intermissione deflemus ablatam, nobis erit in integrum restituta; ac quemadmodum, sacrosancte Ierusalem memores, exules in Babilone gemiscimus, ita tunc ciues et respirantes in pace, confusionis miserias in gaudio recolemus.
|
|
Scriptum in Tuscia sub fonte Sarni xu Kalendas Maias, diui Henrici faustissimi cursus ad Ytaliam anno primo. |